Strona:Dzieła dramatyczne Williama Shakespeare T. 2.djvu/156: Różnice pomiędzy wersjami

(Zapewne Przez)
 
 
Status stronyStatus strony
-
Przepisana
+
Skorygowana
Treść strony (załączany fragment):Treść strony (załączany fragment):
Linia 1: Linia 1:
 
<poem>Śmiech twój niedługo na jęk się przemieni.
<poem>
 
Śmiech twój niedługo na jęk się przemieni.
 
 
{{Przed|'''Talbot.'''}}Twoja mnie, pani, rozśmiesza prostota,
 
{{Przed|'''Talbot.'''}}Twoja mnie, pani, rozśmiesza prostota,
 
Jeśli przypuszczasz, że co więcej trzymasz,
 
Jeśli przypuszczasz, że co więcej trzymasz,
 
Niż cień Talbota, by się nad nim pastwić.
 
Niż cień Talbota, by się nad nim pastwić.
 
{{Przed|'''Hrabina.'''}}Czyż nim nie jesteś?
 
{{Przed|'''Hrabina.'''}}Czyż nim nie jesteś?
{{Przed|'''Talbot.'''}}{{tab|120}}Jestem niewątpliwie.
+
{{Przed|'''Talbot.'''}}{{tab|130}}Jestem niewątpliwie.
 
{{Przed|'''Hrabina.'''}}Więc oprócz cienia trzymam i istotę.
 
{{Przed|'''Hrabina.'''}}Więc oprócz cienia trzymam i istotę.
{{Przed|'''Talbot.'''}}Nie, nie. ja tylko cieniem moim jestem;
+
{{Przed|'''Talbot.'''}}Nie, nie, ja tylko cieniem moim jestem;
 
Lecz wierzaj niema tu mojej istoty,
 
Lecz wierzaj niema tu mojej istoty,
 
Bo co tu widzisz, najmniejszą jest cząstką,
 
Bo co tu widzisz, najmniejszą jest cząstką,
Linia 16: Linia 15:
 
{{Przed|'''Hrabina.'''}}U ciebie, widać, zagadek jak w sklepie:
 
{{Przed|'''Hrabina.'''}}U ciebie, widać, zagadek jak w sklepie:
 
Jest tu i nie jest; jakże to pogodzić?
 
Jest tu i nie jest; jakże to pogodzić?
{{Przed|'''Talbot.'''}}Natychmiast, pani, wszystko wytłómaczę.
+
{{Przed|'''Talbot.'''}}Natychmiast, pani, wszystko wytłómaczę.</poem>
 
{{c|''(Uderza w róg. Słychać bębny, a następnie odgłos działa. {{korekta|Pr|Przez}} wysadzone bramy wchodzą żołnierze).}}
 
{{c|''(Uderza w róg. Słychać bębny, a następnie odgłos działa. {{korekta|Pr|Przez}} wysadzone bramy wchodzą żołnierze).}}
Co mówisz, pani? Czy wierzysz mi teraz,
+
<poem>Co mówisz, pani? Czy wierzysz mi teraz,
 
Że Talbot cieniem samego był siebie?
 
Że Talbot cieniem samego był siebie?
 
Oto istota, żyły, dłonie, siły,
 
Oto istota, żyły, dłonie, siły,
Linia 36: Linia 35:
 
Żebyśmy mogli z twojem pozwoleniem,
 
Żebyśmy mogli z twojem pozwoleniem,
 
Win twych skosztować i twoich łakoci,
 
Win twych skosztować i twoich łakoci,
Bo zawsze głodny żołnierski żołądek.
+
Bo zawsze głodny żołnierski żołądek.</poem>
</poem>