Strona:Dzieła dramatyczne Williama Shakespeare T. 2.djvu/158: Różnice pomiędzy wersjami

(Nowa strona)
 
 
Status stronyStatus strony
-
Przepisana
+
Skorygowana
Treść strony (załączany fragment):Treść strony (załączany fragment):
Linia 1: Linia 1:
 
<poem>Niech ze mną razem białą uszczknie różę.
<poem>
 
Niech ze mną razem białą uszczknie różę.
 
 
{{Przed|'''Somerset.'''}}Kto tchórzem albo pochlebcą być nie chce,
 
{{Przed|'''Somerset.'''}}Kto tchórzem albo pochlebcą być nie chce,
 
Dosyć ma serca, aby prawdy bronić,
 
Dosyć ma serca, aby prawdy bronić,
Linia 15: Linia 14:
 
Z róż mniejszą liczbą ustąpię w milczeniu.
 
Z róż mniejszą liczbą ustąpię w milczeniu.
 
{{Przed|'''Plantag.'''}}I ja.
 
{{Przed|'''Plantag.'''}}I ja.
{{Przed|'''Vernon.'''}}{{tab|40}}Więc w imię szczerości i prawdy
+
{{Przed|'''Vernon.'''}}{{tab|30}}Więc w imię szczerości i prawdy
 
Zrywam ten kwiatek dziewiczy i blady,
 
Zrywam ten kwiatek dziewiczy i blady,
 
I sąd wydaję na rzecz białej róży.
 
I sąd wydaję na rzecz białej róży.
Linia 25: Linia 24:
 
Przy mej mnie stronie wiernie utrzymają.
 
Przy mej mnie stronie wiernie utrzymają.
 
{{Przed|'''Somerset.'''}}No, dobrze, dobrze; rwij różę. Kto więcej?
 
{{Przed|'''Somerset.'''}}No, dobrze, dobrze; rwij różę. Kto więcej?
{{Przed|'''Prawnik.'''}}Jeśli mnie sąd mój, książki me nie mylą,
+
{{Przed|'''Prawnik.'''}}Jeśli mnie sąd mój, książki me nie mylą,</poem>
 
{{c|''(Do Somerseta)''.}}
 
{{c|''(Do Somerseta)''.}}
Twój mi argument słabym się wydaje,
+
<poem>Twój mi argument słabym się wydaje,
 
I białą różę wybieram na dowód.
 
I białą różę wybieram na dowód.
 
{{Przed|'''Plantag.'''}}A gdzie są teraz twoje argumenta?
 
{{Przed|'''Plantag.'''}}A gdzie są teraz twoje argumenta?
Linia 35: Linia 34:
 
Zbladły od strachu, jakby chciały świadczyć
 
Zbladły od strachu, jakby chciały świadczyć
 
Za moją stroną.
 
Za moją stroną.
{{Przed|'''Somerset.'''}}{{tab|80}}Nie, Plantagenecie,
+
{{Przed|'''Somerset.'''}}{{tab|100}}Nie, Plantagenecie,
 
Gniew to nie trwoga. Lecz twoje oblicze
 
Gniew to nie trwoga. Lecz twoje oblicze
Od wstydu płonie, jest jak moja róża,
+
Od wstydu płonie, jest jak moja róża,</poem>
</poem>