Strona:Klejnoty poezji staropolskiej (red. Baumfeld).djvu/79

Ta strona została przepisana.


PIEŚŃ DO MATKI NAJŚWIĘTSZEJ
OD WOJSKA SKONFEDEROWANEGO.
(PIEŚŃ KONFEDERATÓW BARSKICH.)

Woła do Ciebie przez nas Polska cała,
Matko, w nadziei, w miłosierdziu stała!

Abyś schyliła Twą rękę w tej porze, —
Prześliczna Panno codziennie w swej zorze! —
Nie dając górę gwałtownikom wiary!
Za co Ci wiecznie oddawać ofiary
Przez synów będzie swych, Pani łaskawa!
Gdy ocalone będą polskie prawa.
Wszelkie nieszczęścia oddal od nas żwawo,
Nie daj nam ginąć, mając, do nas prawo;
Zwłaszcza gdy się lud pod Twój znak gromadzi
Z głosem: Ta Matka wszystkiemu poradzi!

(Około 1770).



HYMN DO BOGA.
(Z MODLITEWNIKA KONFEDERATÓW BARSKICH.)

Królu nieba, królów Panie
Wojska Rządco i Hetmanie!
Tyś zwycięstwa dawcą w boju,
Tyś i źródłem jest pokoju!
Ojcze miły dla pokornych,
Sędzio mściwy na upornych,
Masz gniewliwą lwów naturę
Mienić w lepszą moc posturę.
Nieprzyjaciół stłum zamachy,
Oddal od nas ich postrachy!
Ręki Twojej dziwna siła
Daj, by z nami zawsze była!

(Około 1770 r.).