Biblia Wujka (1923)/Pieśń nad Pieśniami 2


Poniżej znajduje się Pieśń nad Pieśniami podzielona na rozdziały. Jeżeli chcesz skorzystać z całego tekstu zamieszczonego na jednej stronie, przejdź tutaj.


ROZDZIAŁ II.
Oblubieniec oznajmuje Boga być skarbem wszego dobrego, a że go snadnie dostać.

Ja kwiat polny i lilia padolna.

Jako lilia między cierniem, tak przyjaciółka moja między córkami.

Jako jabłoń między drzewem leśnem, tak miły mój między synami. Pod cieniem jego, któregom pragnęła, siedziałam: a owoc jego słodki gardłu memu.

Wprowadził mię do piwnice winnéj, rozrządził we mnie miłość.

Obłóżcie mię kwieciem, osypcie mię jabłki; boć mdleję od miłości.

Lewa ręka jego pod głową moją, a prawica jego obłapi mię.

Poprzysięgam was, córki Jerozolimskie! przez sarny i przez jelenie polne, abyście nie budziły, ani ocucić dawały miłéj mojéj, dokąd sama nie zechce.

Głos miłego mego: oto ten idzie skacząc po górach, przeskakując pagórki.

Podobny jest miły mój sarnie i jelonkowi: oto on stoi za ścianą naszą, poglądając okny, patrzając przez kraty.

10 Oto miły mój mówi ku mnie: Wstań, śpiesz się, przyjaciółko moja! gołębico moja, piękna moja, a przyjdź.

11 Boć już zima minęła, deszcz przeszedł i przestał.

12 Ukazały się kwiatki po ziemi naszéj, przyszedł czas winnic obrzynania, głos synogarlice słyszan jest w ziemi naszéj.

13 Figa wypuściła niedojrzałe figi swoje, winnice kwitnące wydały wonność swoję: Wstań, przyjaciółko moja! piękna moja, a przyjdź.

14 Gołębico moja! w rozpadlinach skalnych, w maclochu parkanu: ukaż mi oblicze twoje, niechaj głos twój zabrzmi w uszach moich; albowiem głos twój wdzięczny, a oblicze twoje piękne.

15 Poimajcie nam liszki małe, które psują winnice; bo winnica nasza zakwitła.

16 Miły mój mnie, a ja jemu, który się pasie między liliami.

17 Póki dzień nie nadejdzie, a nie przeminą cienie. Wróć się, bądź podobien, miły mój! sarnie i jelonkowi na górach Bether.