Strona:M. Arcta Słowniczek wyrazów obcych.djvu/525

Ta strona została uwierzytelniona.
WagWam
517

Wafle n. rodzaj lekkich, suchych ciastek wypiekanych w płaskiej maszynce.

Wagabunda ł. włóczęga.

Wagmeister n. dozorca wagi; ważący towar na kolei.

Wagon a. wóz kolejowy.

Wagon-lit f. (wagą li) wagon sypialny.

Wajdelota lit. niższy kapłan i pieśniarz za czasów pogańskich Litwy.

Wakacje ł. czas wolny od zajęć szkolnych; ferje.

Wakans ł. miejsce nie zajęte, posada nie obsadzona.

Wakcyna ł. ospa krowia, krowianka.

Wakcynacja ł. szczepienie ospy.

Walc n. taniec pochodzenia niemieckiego w tempie ¾ i muzyka do niego.

Walcownia n. zakład, w którym wyrabiają szyny, blachy, druty; maszyna służąca do walcowania żelaza.

Walenrodyzm, zemsta nad wrogiem przez uprzednie udawanie przyjaźni a potem wystąpienie przeciw niemu.

Walet f. czwarta (od asa) figura w kartach.

Waleta ł. pożegnanie, uczta pożegnalna.

Walhalla (w germ. mit.) raj, niebo, miejsce pobytu bohaterów po śmierci; nazwa budowli przeznaczonych na przedstawienia teatralne, muzykalne itp.

Wali arab. zarządzający prowincją turecką.

Waliza f. kuferek ręczny, pokryty skórą lub płótnem.

Walkirje n. boginie kierujące losem bitew i odprowadzające poległych bohaterów do Walhalli.

Walor ł. wartość, znaczenie.

Walory ł. papiery wartościowe.

Walpurga n. opiekunka nocy.

Walpurgi noc, noc czarownic (z 30 kwietnia na 1 maja).

Waltornia n. metalowy dęty instrument muzyczny o nizkim tonie.

Waluta w. wartość, stopa mennicza; stosunek pieniędzy papierowych do srebra, wartość obiegowa wekslu; rodzaj pieniędzy, w jakich weksel bywa wystawiony.

Waluta rachunku, suma rachunku.

Walwacja f. ocenienie, oznaczenie wartości.

Walwacyjna tabela, wykaz nominalnej wartości różnych monet.

Wampir w rodzaj nietoperza; w podaniach ludu u-