Strona:PL Jean de La Fontaine - Bajki.djvu/592

Ta strona została uwierzytelniona.


BAJKA  XV.
SZCZUR I SŁOŃ.

Próżność, ta śmieszna a nieznośna wada,
Jak pęcherz czcza i nadęta,
Nieraz smutnie się kończy. Słuchajcie bydlęta,
Słuchajcie ludzie, co bajka powiada.

Maleńki Szczurek, dyrdając przez błonia,
Ujrzał ogromnego Słonia.
Olbrzym szedł wolno, i nie bez przyczyny: