Encyklopedja Kościelna/Arnoul święty

<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Encyklopedja Kościelna (tom I)
Redaktor Michał Nowodworski
Data wyd. 1873
Druk Czerwiński i Spółka
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

Arnoul albo Arnolf (święty), bp Metzu, protoplasta drugiej dynastji francuzkiej, Karolowingów, odznaczył się wieloma cnotami. W młodym wieku został merem na dworze Franków (major domus) i tam zasłynął naraz swoją zdolnością i pobożném życiem. Następnie wstąpił do zakonu, za zgodą swej żony Dody Saskiej, która również schroniła się do klasztoru; syn jego Anzegis ożenił się z Beggą, córką Pepina starszego, i z tego małżeństwa miał syna Pepina Grubego (Heristala), ojca Karola Martela, a pradziada Karola W. Roku 614, na powszechne żądanie duchowieństwa i ludu, Arnoul obrany został na biskupa w Metz. Będąc biskupem, nie przestał być członkiem rady królewskiej, za panowania Klotarjusza II i Dagoberta W., dopóki wreszcie Dagobert nie zwolnił go z tego urzędu, na jego prośby. Arnoul udał się na pustynię, gdzie, w towarzystwie świętego Romaryka, ostatnie chwile spędził na modlitwie i dobrych uczynkach. Um. 16 Sierp. 641 r. w klasztorze Remiremont, w departamencie Wogezów. Pochowany w Metz. Znajdują się dawne opisy żywota św. Arnoula u Bollandystów t. IV Lipca i u Mabillona, Acta Sanct. ord. S. Bened. t. II. Pamiątkę tego świętego Kościół obchodzi d. 18 Lipca.J.