Słownik etymologiczny języka polskiego/cykać
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron | |
Strona w Wikisłowniku |
cykać, cyknąć, dźwiękonaśladowcze, i o ‘głosie zegara’, ‘sączyć (się)’, ‘siusiać’; »po trzewikach cyka«, Potocki; wedle słowac. cikati, ‘siusiać’; cykawka, ‘ssawka’.