Biblia Gdańska/Ewangelia wg św. Łukasza 24: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
 
{{BG Ewangelia wg św. Łukasza}}
==Łk 24==
1 A pierwszego dnia po sabacie bardzo rano przyszły do grobu, niosąc rzeczy wonne, które były nagotowały i niektóre inne z niemi;<br>
2 I znalazły kamień odwalony od grobu.<br>
3 A wszedłszy w grób, nie znalazły ciała Pana Jezusowego.<br>
4 I stało się, gdy się dlatego zatrwożyły, że oto dwaj mężowie stanęli przy nich w szatach świetnych.<br>
5 A gdy się one bały i schyliły twarz swoję ku ziemi, rzekli do nich: Cóż szukacie żyjącego między umarłymi?<br>
6 Nie maszci go tu, ale wstał: wspomnijcie, jako wam powiadał, gdy jeszcze był w Galilei,<br>
7 Mówiąc: Iż Syn człowieczy musi być wydany w ręce ludzi grzesznych, i być ukrzyżowany, a trzeciego dnia zmartwychwstać.<br>
8 I wspomniały na słowa jego.<br>
9 A wróciwszy się od grobu, oznajmiły to wszystko onym jedenastu i innym wszystkim.<br>
10 A była Maryja Magdalena i Joanna, i Maryja, matka Jakóbowa, i inne z niemi, które to powiadały Apostołom.<br>
11 Ale się im zdały jako plotki słowa ich, i nie wierzyli im.<br>
12 Tedy Piotr wstawszy, bieżał do grobu, a nachyliwszy się, ujrzał same tylko prześcieradła leżące, i odszedł, dziwując się sam u siebie temu, co się stało.<br>
13 A oto dwaj z nich tegoż dnia szli do miasteczka, które było na sześćdziesiąt stajan od Jeruzalemu, które zwano Emaus.<br>
14 A ci rozmawiali z sobą o tem wszystkiem, co się było stało.<br>
15 I stało się, gdy oni rozmawiali i wespół się pytali, że i Jezus przybliżywszy się, szedł z nimi.<br>
16 Ale oczy ich były zatrzymane, aby go nie poznali.<br>
17 I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, które macie między sobą idąc, a jesteście smutni?<br>
18 A odpowiadając mu jeden, któremu było imię Kleofas, rzekł mu: Tyś sam przychodniem w Jeruzalemie, a nie wiesz, co się w niem w tych dniach stało?<br>
19 I rzekł im: Cóż? A oni mu rzekli: O Jezusie Nazareńskim, który był mąż prorok, mocny w uczynku i w mowie przed Bogiem i wszystkim ludem;<br>
20 A jako go wydali przedniejsi kapłani i przełożeni nasi, aby był skazany na śmierć; i ukrzyżowali go.<br>
21 A myśmy się spodziewali, iż on miał odkupić Izraela; ale teraz temu wszystkiemu dziś jest trzeci dzień, jako się to stało.<br>
22 Lecz i niewiasty niektóre z naszych przestraszyły nas, które raniuczko były u grobu;<br>
23 A nie znalazłszy ciała jego, przyszły powiadając, iż widzenie Anielskie widziały, którzy powiadają, iż on żyje.<br>
24 I chodzili niektórzy z naszych do grobu, i tak znaleźli, jako i niewiasty powiadały; ale samego nie widzieli.<br>
25 Tedy on rzekł do nich: O głupi, a leniwego serca ku wierzeniu temu wszystkiemu, co powiedzieli prorocy!<br>
26 Azaż nie musiał Chrystus tego cierpieć i wnijść do chwały swojej?<br>
27 A począwszy od Mojżesza i od wszystkich proroków, wykładał im wszystkie one Pisma, które o nim napisane były.<br>
28 I przybliżył się ku miasteczku, do którego szli, a on pokazywał, jakoby miał dalej iść.<br>
29 Ale go oni przymusili, mówiąc: Zostań z nami, boć się ma ku wieczorowi, i już się dzień nachylił. I wszedł, aby został z nimi.<br>
30 I stało się, gdy on siedział z nimi za stołem, wziąwszy chleb, błogosławił, a łamiąc podawał im.<br>
31 I otworzyły się oczy ich, i poznali go; ale on zniknął z oczu ich.<br>
32 I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy z nami w drodze mówił, i gdy nam Pisma otwierał?<br>
33 A wstawszy onejże godziny, wrócili się do Jeruzalemu, i znaleźli zgromadzonych onych jedenaście, i tych, którzy z nimi byli,<br>
34 Powiadających: Iż wstał Pan prawdziwie, i ukazał się Szymonowi.<br>
35 A oni też powiedzieli, co się stało w drodze, i jako go poznali w łamaniu chleba.<br>
36 A gdy oni to mówili, stanął sam Jezus w pośrodku nich, i rzekł im: Pokój wam!<br>
37 A oni przelęknąwszy się i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.<br>
38 I rzekł im: Czemuście się zatrwożyli, i czemu myśli wstępują do serc waszych?<br>
39 Oglądajcie ręce moje i nogi moje, żemci ja jest on; dotykajcie się mnie, a obaczcie; bo duch nie ma ciała ani kości, jako widzicie, że ja mam.<br>
40 A to rzekłszy, pokazał im ręce i nogi.<br>
41 Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli od radości, ale się dziwowali, rzekł im: Macie tu co jeść?<br>
42 A oni mu podali sztukę ryby pieczonej i plastr miodu.<br>
43 A on wziąwszy, jadł przed nimi.<br>
44 I rzekł do nich: Teć są słowa, którem mówił do was, będąc jeszcze z wami, iż się musi wypełnić wszystko, co napisano w zakonie Mojżeszowym i w prorokach, i w psalmach o mnie.<br>
45 Tedy im otworzył zmysł, żeby rozumieli Pisma.<br>
46 I rzekł im: Takci napisano, i tak musiał Chrystus cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać;<br>
47 I aby była kazana w imieniu jego pokuta i odpuszczenie grzechów między wszystkimi narody, począwszy od Jeruzalemu.<br>
48 A wy jesteście świadkami tego.<br>
49 A oto ja poślę na was obietnicę Ojca mego, a wy zostańcie w mieście Jeruzalemie, dokąd nie będziecie przyobleczeni mocą z wysokości.<br>
50 I wywiódł je precz aż do Betanii, a podniósłszy ręce swoje błogosławił im.<br>
51 I stało się, gdy im błogosławił, rozstał się z nimi, i był niesiony w górę do nieba.<br>
52 A oni pokłoniwszy mu się, wrócili się do Jeruzalemu z radością wielką.<br>
53 I byli zawsze w kościele, chwaląc i błogosławiąc Boga. Amen.
{{DG}}
{{nawigacja|bieżący=Łk 24|wstecz=[[Biblia Gdańska: Ewangelia wg św. Łukasza 23|Łk 23]]|dalej=[[Biblia Gdańska: Ewangelia wg św. Jana|Ewangelia wg św. Jana]]}}
[[Kategoria:Biblia Gdańska: Nowy Testament]]
858

edycji