Strona:Anioł Stróż Chrześcianina Katolika.djvu/550

Ta strona została przepisana.


Na ten stół nowy król stawa, * Nowa Pascha, nowe prawa, * Obrząd dawny skończony. * Przed nowością dawność znika, * Cień się przed prawdą umyka, * Mrok światłem rozpędzony.

Co w wieczerzy Chrystus sprawił, * To czynić rozkaz zostawił * Nam dla swojéj pamięci. * Wiedząc święte ustawienie, * Chleb i wino na zbawienie, * W Hostyi nam się święci.

U chrześcian ta nauka, * Iż się w ciało chleba sztuka, * Wino zaś w krew przemienia: * Coć pojąć, wiedzieć z trudnością, * To stwierdzasz wiary żywością, * Wbrew prawom przyrodzenia.

Pod różnemi postaciami, Znaki tylko nie rzeczami, * Wybór rzeczy tajony: * Ciało karmi, krew napawa, * Cały Chrystus w nich zostawa, * W dwóch postaciach złączony.

Od biorących nieskrajany, * Niezdwojony, niezłamany, * W całości pożywany: * Czy jeden, czy tysiąc bierze, * Ów i tamci w jednéj mierze, * A rozchód nieprzebrany.

Biorą dobrzy, ladajacy, * W szczęściu przecie są dwojacy, * Życia lub potępienia, * Śmiercią jest złym, dobrym życiem, *