Strona:Chimera 1907 z. 28-30.djvu/312

Ta strona została przepisana.
UPANISZADY299

9.  Avidyi ślepe hołdowanie
W głęboką, mroczną wiedzie głuszę,
Lecz w głębszą oćmę grąży duszę,
Kto Vidyi ślepą cześć oddaje.

10.  W inny wiedzie świat Avidya,
W inny Vidya w każdem słowie,
Tak uczyli nas mędrcowie,
Pramistrze tak nam przekazali[1].

11.  Gdy zaś Vidyę i Avidyę
Wskróś przenikną ducha oczy,
Przez nie społem duch przekroczy
Wyzwolony w nieśmiertelność.



12.   W mroki wiedzie, kto poucza:
„Świat się stawa ku nicości.“
Większa oćma w wierze gości,
Że do czegoś świat się stawa.

13.  Od stawania się, zaniku
Wręcz odmienne w każdem słowie;
Tak uczyli nas mędrcowie,
Pramistrze tak nam przekazali[2].

14.  Gdy stwarzanie, znicestwianie
Wskróś przenikną ducha oczy,

  1. Lub też: Ponad Vidyę i Avidyę,
    Wiedze głębsze, prawdy czystsze
    i t. d. jak w Kenie, sl.3b.
  2. Lub też, jak wyżej:
    Od stawania się, zaniku,
    Wiedze głębsze, prawdy czystsze etc. etc.