Strona:Janusz Korczak - Feralny tydzień.djvu/26

Ta strona została uwierzytelniona.


sio zna; bez tego nie można dostać promocji. Ale on jest nieszczęśliwszy od nich o całą muzykę.
Tatuś mówi, że muzyka — to zawracanie głowy, a mama, — że strata pieniędzy. A mimo to każą trzy razy na tydzień brzdąkać po godzinie z panią i codziennie — samemu. A kiedy wieczorem uwolni się od lekcji, słyszy zaraz:
— Stasiu, idź grać.
Czasem Stasiowi żal nauczycielki: ona niewinna, że przychodzi, — bo musi; a czasem na złość jej robi i pięć razy z rzędu bierze krzyżyk po kasowniku. Bo dlaczego się ciągle skarży na niego? A on ma przecież jeszcze gimnazjum!
I poco, kiedy mu wcale muzyka niepotrzebna?
Siedź i graj tu, jak masz dwie dwójki na ten tydzień, a jutro klasowe zadanie; wesoło, niema co mówić.
— Stasiu, uważaj.
— Ja uważam.
— Stasiu, dlaczego ty mnie tak męczysz?
Nauczycielka powiedziała to smutnym, łagodnym głosem. Stasio drgnął. Biedna. — Stasio z trudem powstrzymuje łzy.
— Teraz bez błędu zagrasz. No co, — dobrze: bez błędu?