Strona:Klejnoty poezji staropolskiej (red. Baumfeld).djvu/233

Ta strona została skorygowana.


JULIAN URSYN NIEMCEWICZ.
ŻYCZENIA W SAMOTNOŚCI.

Szczęśliwy, kto, samotnem ciesząc się schronieniem,
Dzieli swe chwile, mądrym tylko znaną sztuką,
Między lubą nadzieją i tkliwem wspomnieniem,
Między spoczynkiem, nauką!

Szczęśliwy, kto zasypia z wolną trosków głową,
Ani, co jutro będzie, tem się we snach trudzi:
Którego nudnik ciężką nie usypia mową,
Ani też natręt przebudzi!

(Około 1800 r.)