Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 3.djvu/177

Ta strona została przepisana.

Uplątać (się), uwikłać (ś.), upętać (ś.), wplątać (ś.).

Upleć, opleć wszystko, co było do opielenia, wyrwać zielsko na całej pewnej przestrzeni.

Upleć, rzecz., uplecenie, uplot.

Upleniać, dok. Uplenić; wypleniać częściowo, umniejszać liczbę czego, przerzedzać, przetrzebiać.

Upleśćp. nied. Uplatać.

Uplot, Uplotka, wieniec, wianek, girlanda; w lm., u-y, więzy, pęta, kajdany.

Upluskać (się), uszargać (ś.), uwalać (ś.), ubłocić (ś.).

Uplwać, opluć.

Upłacać, dok. Upłacić; płacić częściowo ratami w pewnych terminach, spłacać powoli.

Upładniać, Upładzać, dok. Upłodnić, Upłodzić; czynić płodnym, użyźniać; zapładniać; u. ś., być użyźnianym, stawać ś płodnym.

Upłakać, płaczem zmęczyć, zmordować; u. ś., napłakać ś., spłakać ś., wypłakać ś.; zmęczyć ś. płaczem, pożałować.

Upłaszczyć, zupełnie spłaszczyć.

Upław, w lm., u-y, upływ nasienia męskiego; u kobiet: odchody miesięczne; białe u-y = choroba macicy u kobiet.

Upławić, sprawić, że coś płynie z czego.

Upłaz, równinka między skałami.

Upłazek, zdr. od Upłaz.

Upłazisto, przysł., w kształcie upłazów.

Upłodnićp. nied. Upładniać.

Upłodniki (-ów), w bot., włókno boczne, wyrastające z rodni zarodnikowej ciała owocowego.

Upłodzićp. nied. Upładzać.

Upłosz, człowiek, którego skąd spłoszono.

Upłoszyć, spłoszyć, spędzić, strachem zmusić do ucieczki.

Upłynąć p. nied. Upływać.

Upłynność, cecha tego, co jest upłynne.

Upłynny, prędko płynący, lecący, bieżący; przemijający szybko, krótkotrwały.

Upływ, upływanie, upłynięcie; u. czasu = przeciąg czasu mijający a. miniony.

Upływać, dok. Upłynąć; płynąc przebywać pewną przestrzeń, przepływać; płynąc uchodzić, wyciekać; przen., przechodzić, mijać, przemijać.

Upochlebić, ująć pochlebstwami, przypochlebić.

Upocić (się), zrosić (ś.) potem, spotnieć.

Upoczywać, pokrzepiać ś. wypoczynkiem, odpoczywać.

Upodlenie, uczynienie podłym, poniżenie, znikczemnienie, pohańbienie; stan tego, który jest upodlony; podłość, hańba; u, ś., poniżenie ś. podłe.

Upodobać kogo, co, sobie w kim, w czym = znaleźć w kim, w czym przyjemność, rozkosz, ulubić, polubić, spodobać, pokochać, zasmakować w czym; u. ś., przypaść do smaku, stać ś. miłym, pożądanym.

Upodobanie, spodobanie, ulubienie, pokochanie; zadowolenie, przyjemność; sposób ulubiony, czynność upodobana, chęć, życzenie, fantazja; postępować wedle swego u-a = wedle swego widzimisię.

Upodobniać, dok. Upodobnić; czynić podobnym; u. ś., stawać ś. podobnym, być podobnym.

Upogadzać, dok. Upogodzić; czynić pogodnym, uspokajać, wypogadzać; u. ś., uspokajać ś., wypogadzać.

Upoićp. nied. Upajać.

Upoj, upojenie.

Upojenie, odurzenie nadmiarem trunku, spicie, spojenie; odurzenie ś. przez nadużycie trunku,