Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 3.djvu/52

Ta strona została przepisana.


celu wyciągnięcia go z rany, służy do tamowania upływu krwi.

Tamponować, fr., zatykać ranę lub otwór w ciele w celu stłumienia krwotoku.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Tam-Tam.png

Tam-tam, hińs., u ludów południowo-azjatyckich instrument muzyczny: tarcza metalowa z lekko zagiętemi brzegami, w którą uderzając pałeczką, dobywa się przeraźliwie grzmiące i huczące dźwięki, gong, dzwon chiński (fig.).

Tamtejszy, Tamtecznyp. Tameczny.

Tamten (tamta, tamto), nie ten, ów, drugi, inny.

Tamtędy, przysł., tamtą drogą, przez tamto miejsce, nie tędy.

Tamtoczesny, który żył cz. istniał w tamtym czasie, nie tegoczesny, nie współczesny.

Tamtoświatowy, pochodzący z tamtego świata, od tamtego świata.

Tamtowieczny, Tamtowiekowy, istniejący cz. żyjący w tamtym wieku, pochodzący z tamtego wieku.

Tamże, przysł., na tym samym miejscu, nie gdzieindziej, t.? = czy tam?; w tym samym dokumencie, w tym samym piśmie, w tej samej książce.

Tan, częściej w lm. t-y = taniec; pójść w t-y = zacząć tańczyć; pójść na t-y = na tańce.

Tan, fr., dąb garbarski, garbnik.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Tana.png

Tana, zwierzę ssące z rzędu owadożerczych, z rodziny wiewióreczniów (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Tanagra.png

Tanagra, ptak wróblowaty śpiewający, zamieszkujący Amerykę południową (fig.).

Tanalbina, łć., preparat chemiczny, powstający z połączenia białka z taniną.

Tanatofobja, gr., nadmierna obawa śmierci.

Tanatoidy, gr., stany chorobliwe podobne do śmierci, np. śmierć pozorna (letarg), śpiączka, omdlenie, tężec i t. p.

Tanatologja, gr., nauka o śmierci, jej przyczynach, następstwach fizjologicznych i oznakach.

Tanatometr, gr., przyrząd do sprawdzania i ustalania śmierci.

Tanchuda, nm., lokal na użytek mniej wybrednej publiczności, w którym gra muzyka i odbywają ś. tańce, sala du tańca.

Tancerka, nm., kobieta tańcząca; kobieta, należąca do baletu teatralnego.

Tancerz, Tanecznik, nm., mężczyzna umiejący tańczyć, uczący tańczyć, należący do baletu.

Tancklasa, nm., lokal, w którym odbywają się lekcje tańców zbiorowe dla osób, nie pozostających z sobą pozatym w stosunkach towarzyskich.

Tancmistrz, nm., nauczyciel tańców, baletnik; mężczyzna, tańczący doskonale, po mistrzowsku.

Tancmistrzowski, nm., dotyczący tancmistrza.

Tancmistrzowstwo, Tancmistrzostwo, nm., stan i zajęcie tancmistrza.

Tandeciarka, wł., kobieta, handlująca starą odzieżą, staremi rzeczami.

Tandeciarski, wł., odnoszący ś. do tandeciarza, do handlu tandetą.

Tandeciarstwo, wł., przemysł tandeciarski, handel tandetę.

Tandeciarz, Tandetnik, wł., męż-