Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 3.djvu/93

Ta strona została przepisana.

stosowny, właściwy, ścisły, odpowiedni, udany, dowcipny.

Trafowy, przypadkowy.

Traftap. Tratwa.

Traftarz, oryl, flisak.

Trafunek, traf, przypadek, przygoda, zdarzenie.

Trafunkowo, przysł., przypadkiem, wypadkowo, niechcący.

Trafunkowość, przypadkowość.

Trafunkowy, przypadkowy, wypadkowy.

Traganek, roślina z rodziny motylkowatych, wyciek z tej rośliny, rosnącej w Grecji i Azji, zwany tragantem, dragantem, adragantem, rodzaj gumy nierozpuszczalnej w wodzie, używa ś. do wyrobu niektórych kosmetyków i plasterków na ranki, oraz do robót cukierniczych.

Tragant, wyciek z rośliny traganek.

Tragarp. Legar.

Tragarski, nm., dotyczący tragarza.

Tragarz, nm., posłaniec a. wyrobnik, przenoszący ciężary; członek bractwa górniczego w Wieliczce.

Tragedjopis, Tragiedjopis, Tragedjopisarz, Tragik, poeta, piszący tragiedje, autor tragiedji.

Tragelaf, gr., bajeczne zwierzę w rodzaju jelenia, wyobrażane na dywanach, puharach; całość, złożona z różnorodnych sprzecznych części.

Tragi, nm., nosze (fig.).

Tragicznie, gr., w sposób właściwy tragiedji, ze smutnym wynikiem, smutnie, okropnie.

Tragiczno-komicznyp. Tragi-komiczny.

Tragiczność, gr., właściwość tego, co jest tragiczne, cecha tragiczności.

Tragiczny, gr., dotyczący tragiedji; opłakany, smutny, okropny; t. koniec = śmierć.

Tragiedja, gr., utwór dramatyczny treści wzniosłej i głębokiej, przedstawiający ludzi wielkiego charakteru, którzy, dążąc do wyższych celów, walczą z przeciwnościami i w walce tej giną; t. fatalistyczna = dramat, w którym występuje tajemnicze działanie fatalności i różne okropne okoliczności; przen., smutne, straszne zdarzenie, fatalność.

Tragik, gr., autor tragiedji; aktor, oddający główne role w tragiedji.

Tragi-komedja, tragiedja, w którą wplątany jest żywioł komiczny i która nie kończy ś. śmiercią bohatera.

Tragi-komiczny, dotyczący tragi-komedji, półwesoły, półsmutny.

Tragizm, Tragiczność, gr., zbieg okoliczności wysoce nieszczęśliwych, przejmujących grozą postronnego nawet widza; zgubna walka między potężnemi, a wprost przeciwnemi obowiązkami, prowadząca bądź co bądź do ciężkiej ofiary.

Tragofonja, gr., dosł. głos koźli; głos drżący.

Trajedjap. Tragiedja.

Trajekcja, łć., przewóz, szczególnie przez wodę.

Trajektorja, nm., linja, opisana przez pocisk lub wogóle przez ciało, któremu nadano ruch; linja krzywa, przecinająca inne krzywe pod danym kątem; przerzucenie, przestawienie.

Trajkotać, mówić wiele, mleć językiem, paplać ciągle.

Trajkotka, kobieta a. dziewczyna, dużo lubiąca mówić, terkotka, papla.

Trakarz, górnik, wożący rudę na taczkach.

Trakcja, łć., siła pociągowa lo-