Strona:Maria Sułkowska - Tristan II.djvu/47

Ta strona została uwierzytelniona.
XVIII.

Lub chociaż z jasnych duchów pokolenia,
Że ziemia ciemnem wzywa mnie obliczem,
Bym leciał ku niej świateł rannych smugą...
Szeptałem klęcząc, świętych przysiąg roty:
»Że świata będę i panem i sługą«.


KONIEC I. PIEŚNI I FRAGMENTU.


Sierpień 1913.