Strona:PL Adam Mickiewicz - Pan Tadeusz.djvu/374

Ta strona została przepisana.

„Imię zdrajcy przylgnęło do mnie jako dżuma.
       800 Odwracali ode mnie twarz obywatele,
Uciekali ode mnie dawni przyjaciele;
Kto był lękliwy, zdala witał się i stronił,
Nawet lada chłop, lada Żyd, choć się pokłonił,
To mię zboku szyderskim przebijał uśmiechem.
       805 Wyraz zdrajca brzmiał w uszach, odbijał się echem
W domie, w polu. Ten wyraz od rana do zmroku
Wił się przede mną, jako plama w chorem oku.
Przecież nie byłem zdrajcą kraju.

„Moskwa mnie uważała gwałtem za stronnika.
       810 Dano Soplicom znaczną część dóbr nieboszczyka,
Targowiczanie potem chcieli mnie zaszczycić[1]
Urzędem. — Gdybym wtenczas chciał się przemoskwicić! —
Szatan radził — już byłem możny i bogaty;
Gdybym został Moskalem, najpierwsze magnaty
       815 Szukałyby mych względów, nawet szlachta braty,
Nawet gmin, który swoim tak łacnie uwłacza,
Tym, którzy Moskwie służą, szczęśliwszym — przebacza!
Wiedziałem to, a przecież — nie mogłem.


∗             ∗

„Uciekłem z kraju!
       820 Gdziem nie był! com nie cierpiał!


∗             ∗
  1. ✽Zdaje się, że Stolnik zabity został około r. 1791, za czasów pierwszej wojny.✽