Strona:PL Fredro Aleksander - Nieznany zbiór poezyj.djvu/045

Ta strona została uwierzytelniona.
XI
SMIERĆ

Smierć ciérpień kres ostatni! — Czemuż się iéy lękasz? —
Włos powstał, usta sniade, zimna twarz blednieie...
Wzrok błądzi, drętwieie...
Drzysz, słabniesz, uklękasz!

Smierć ciérpień kres ostatni, iakby snu powienie,        5
Co przynosi spoczynek strudzonemu ciału,
Lekko i pomału,
Skończy twe strapienie. —

— Wieczność straszna! nieznany iéy wyrok dla Człeka;
Żadna ludzka potęga téy prawdy niewzruszy,        10
Dusza mówi duszy
Że wieczność ią czeka. — [1]

— Wszechmocny! Sprawiedliwy! Bóg ciebie osądzi, [2]
W miarę prawéy wartości, gdyż pozor niezwodzi,
Skarze lub nagrodzi —        15
Bóg, ieden niebłądzi!

Iedyném dobrem, cnota i sumienie czyste,
Kto go ciągle zachował, pierwszéy umiał użyć,
Ach możeż zasłużyć
Na kary wieczyste! —        20

Nadzieia skarb Niesczęsnych, drogi choć niestały
Dla ciebie iuż zniknęła, wspominasz ią w trwodze,
I tylko w twéy drodze,
Ciérpienia zostały.


  1. XI. Ww. 5 — 12 i 23 — 28 przekreślone w rkp. ołówkiem.
  2. Wszechmocny: [Bóg Ieden].