Strona:PL Jan Lemański Colloqvia albo Rozmowy.djvu/32

Ta strona została przepisana.

5.


NIMIS ACER


Poecie Wieprz przymówił
szczecino­‑włochaty:
— Kto nie umie żyć życiem,
pisze poematy.

Rzekł Poeta cierpliwie:
— Tyś na to ustworzon,
Abyś umiał żyć łajnem,
a ja — myślą bożą.

— Łajnem, albo nie łajnem —
rzekł Wieprz dobroducha: —
nie może żyć inaczej,
kto natury słucha.

Myśl?... rym?... pfuj!... Oto co mnie
poi i zachwyca:
Kąpiel błotna, żer swój, chlew
i swoja samica.

Odpowiedział cierpliwie
Poeta: — W naturze