Strona:PL Josef Kafka - W krainach wiecznego lodu.djvu/20

Ta strona została uwierzytelniona.
16

twa korzysta z tej własności śniegu i robi z niego budy, ulepia bałwany. W budce śniegowej jest względne ciepło, ponieważ gruba warstwa śniegu jest złym przewodnikiem ciepła. Dlatego to mieszkańcy krajów północnych mieszkają w takich budach.
Górale robią sobie obuwie z szerokiemi, wystającemi podeszwami, i niemi ugniatają śnieg, który przez ciśnienie skupia się i tworzy twardą, niewilgotną powierzchnię.

Gdy jednak śnieg nagromadzi się na stromych pochyłościach gór, tworzy ogromne i bardzo niebezpieczne bryły, zwane lawinami. One spadając, zabierają z sobą nowy śnieg (rys. 7), stają się większemi i tym łatwiej druzgoczą wszystko, co spotkają na drodze. Lawiny formują się na spadkach gór, wystawionych na działanie słońca, śnieg bowiem silnie ogrzany, taje, odrywa się od ziemi i spada na dół. Niejeden śmiałek, który według zwyczaju górali, chciał zjechać szybko ze szczytu góry — przypłacił swą śmiałość życiem, gdyż kra śniegu zarwała się pod nim, a lawina przygniotła go w dolinie.
Rolnicy witają z radością śnieg na polach, jako dobrą ochronę zasiewów przed silnemi mrozami i jako zapowiedź dostatecznej wilgoci na przyszłą wiosnę.
Skoro rzeka dobrze zamarznie, jakiż to ruch na niej! Mnóstwo ślizgającej młodzieży uwija się żwawo po lodzie, radując się z nowego źródła zabawy. Biedni robotnicy cieszą się, bo oto najmą ich do rąbania i zwożenia lodu.