Strona:PL Krzak dzikiej róży (Jan Kasprowicz).djvu/193

Ta strona została uwierzytelniona.
IX.


Cóż, że będzie ci złorzeczył
zleniwiałych zwarty huf.
Gdy go z sytej zbudzisz ciszy,
rzucisz kamień w jego muł?
Cóż, że szczeknie poza tobą
rozkiełzanych sfora psów,
Które w obróż pozłocistą
wypasiony pan ich skuł?

Które z smyczy swojej puszcza,
gdy wyprawić trzeba łów
Na zwierzynę, szlachetniejszą
od tych wieszczów płaskich czół,
Od pismaków ciasnej piersi,
lecz mającej dosyć tchów,
By bezcześcić ołtarz święty
za magnacki hojny stół?