Strona:Pascal - Prowincjałki.djvu/388

Ta strona została przepisana.
SIEDMNASTY LIST
DO WIELEBNEGO O. ANNAT, JEZUITY.


(Autor dowodzi, iż, skoro się usunie dwuznaczne wyrażenie Janseniusza, okaże się, iż niema w Kościele żadnej herezyi. Wykazuje dalej, iż, za jednomyślną zgodą wszystkich teologów, a zwłaszcza jezuitów, powaga papieża i Soborów ekumenicznych nie jest nieomylna w kwestyach faktu).
23 stycznia, 1657.

Wielebny Ojcze!
Postępowanie wasze kazało mi mniemać iż życzycie sobie abyśmy poniechali utarczek, i byłem do tego skłonny. Ale, od tego czasu, ogłosiliście w tak krótkim czasie tyle pism, iż widzę, że nie można liczyć na pokój, o ile zależy od milczenia jezuitów. Nie wiem czy to złamanie rozejmu wyjdzie wam bardzo na korzyść; co do mnie, dość jestem rad, iż daje mi ono sposobność obalenia tego częstego zarzutu herezyi, który wciąż powtarza się w waszych pismach.
Czas abym powściągnął raz na zawsze to rosnące