czystościach, gdzie się zbierają całe chmary kurtyzan, zazdrosnych, zawistnych, natrętnych, lubiących plotki i oszczerstwa.
Kiedyś, kiedyś, jak mnie już nie stanie, poznasz, jakiegoś to dzielnego i zdolnego preceptora straciła!
PIPPA: Nie rańcie mego serca takiemi smutnemi słowami.
NANNA: Jeśli o tem mówię, to po to, aby do tej smutnej materji więcej nie powracać!
A zatem mamy na świecie karnawał! Przybywasz na jakąś ucztę, na którą sproszono signory ze wszystkich kątów i zakątków. Zjawiają się one na sali zamaskowane; tańczą, śmieją się, gadają, nie zdejmując masek z twarzy.
Dopóki kręcą się po sali, gżąc się z przygodnymi widzami, wszystko jest w porządku.
Bieda zaczyna się dopiero wówczas, gdy przyjdzie siadać do wspólnego stołu. Rozłażą się, jak pluskwy, po różnych dziurach i trzebaby chyba czarną magją odpowiednią ilość komnat wyczarować, aby każdą zadowolnić tak, aby mogła ucztować oddzielnie ze swoim gachem.
PIPPA: Jakie ci to honorne i delikatne!
NANNA: Teraz nauczę cię, nadziejo moja, jak masz dwornością swoją usidlać serca mężczyzn.
PIPPA: A pewnyż to przepis?
NANNA: Najpewniejszy.
PIPPA: Mówcie zatem!
Strona:Pietro Aretino - Jak Nanna córeczkę swą Pippę na kurtyzanę kształciła.djvu/118
Ta strona została skorygowana.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/57/Pietro_Aretino_-_Jak_Nanna_c%C3%B3reczk%C4%99_sw%C4%85_Pipp%C4%99_na_kurtyzan%C4%99_kszta%C5%82ci%C5%82a.djvu/page118-1024px-Pietro_Aretino_-_Jak_Nanna_c%C3%B3reczk%C4%99_sw%C4%85_Pipp%C4%99_na_kurtyzan%C4%99_kszta%C5%82ci%C5%82a.djvu.jpg)