Strona:Poeci angielscy (Wybór poezyi).djvu/171

Ta strona została uwierzytelniona.


JERZY BYRON.
 

Jerzy Gordon Byron (po śmierci dziada stryjecznego, zm. 1798 lord Byron) ur. 22 stycznia 1788 w Dover; chował się w Aberdeen, Harrow i na wszechnicy w Cambridge. Pierwsze młodzieńcze utwory pojawiły się w r. 1807 (Hours of Idleness); w Edinburgh Review skrytykował je lord Brougham bardzo surowo. Poeta odpowiedział na krytykę ciętą satyrą «Poeci angielscy i szkoccy recenzenci» (1809); trzyletnia podróż (1809, 1810 i 1811) po Portugalii, Hiszpanii, na Maltę i do Grecyi natchnęła go do wydania dwóch pierwszych pieśni «Wędrówek Childe Harolda (1812); dwie przecież następne, piękniejsze od tamtych, powstałych ośm lat później.
W tym samym roku powstało sześć pieśni, poświęconych nieznanej kochance — pieśni do «Thyrzy», w roku 1813 wyszły Giaur, Narzeczona z Abydos i Korsarz; w r. 1814 Lara, Melodje hebrajskie i Oda do Napoleona, — w roku 1815 «Oblężenie Koryntu», w 1816 «Paryzyna» i «Więzień z Chillonu», «Manfred» i «Mrok» (Darkness); w roku 1817 «Beppo», ostatnia (4.) «Pieśń wędrówek Harolda»; w roku 1818 «Mazeppa», pierwsze pieśni Don Juana (1818—1819), 1820 Proroctwo Dantego, Marino Falieri, 1821 Foscari, Sardanapal, Kain, Niebo i ziemia, Werner, Widzenie sądu i t. d., pomiędzy 1819—23 powstały dalsze pieśni Don Juana.
W roku 1823 wyjechał do Grecyi, aby wziąść udział w walce o wolność; umarł z przeziębienia 19. kwietnia 1824 pod Missolongi; duchowieństwo angielskie odmówiło mu grobu w Katedrze Westminsterskiej, tak samo w Kościele św. Pawła; pochowano go w wiejskim kościele w Hucknall Torkard, w sąsiedztwie dawnej siedziby Byronów Newstead-Abbey.

Poeci angielscy - Grafika na koniec utworu.png