Strona:Poeci angielscy (Wybór poezyi).djvu/366

Ta strona została uwierzytelniona.


TUL MNIE DO SNU, MATKO, TUL.
 

Tul mnie do snu, matko, tul,
Jak w tych jasnych chwilach słońca;
Żalom serca niema końca,
Ukój pieśnią gorzki ból!

W rosach drzemią kwiaty pól;
Pielgrzym smutne złożył skronie;
Daj mi spocząć na twem łonie,
Tul mnie do snu, matko, tul!

Z więzów biedne ptasze zwól!
Zmarnowane młode lata,
Płonna miłość mnie przygniata,
Tul mnie do snu, matko, tul!


Poeci angielscy - Grafika na koniec utworu.png



ROZKAZ LATA.
 

Precz stąd! Lato cię wygania!
Po jeziorach blask się słania,
Grają fale, kwiaty ronią
Wonna ciecz
Nad słoneczną, jasną tonią —
Precz stąd, precz!
W promienistą, senną ciszę