Encyklopedja Kościelna/Akcenty

<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Encyklopedja Kościelna (tom I)
Redaktor Michał Nowodworski
Data wyd. 1873
Druk Czerwiński i Spółka
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

Akcenty, w tekście hebrajskim Pisma św. łączą się ściśle z punktacją samogłoskową (ob.) tego tekstu, pochodzą z tego samego czasu i od tych samych pisarzy. Akcenty są już znakami tonicznemi, już też wskazówką, czy wyrazy czytać należy razem, czy oddzielnie; ztąd dzielą się na a. dzielące i łączące; pierwsze nadto dzielą się jeszcze na większe (imperatores), wielkie (reges), małe (duces) i najmniejsze (comites). Bliżej ob. w gramat. hebrajskich, np. u Gesenjusza. O akcencie w śpiewie, ob. a. Śpiew kościelny.