M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego/Wytaczać

<<< Dane tekstu >>>
Autor Michał Arct
Tytuł M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego
Wydawca M. Arct
Data wyd. 1916
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne W – wykaz haseł
W – całość
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

Wytaczać, dok. Wytoczyć; tocząc, wyciągać, wydostawać na zewnątrz; wytykać, wysuwać; wyprowadzać tłumnie, wywodzić gromadnie; sprawiać, że płyn jakiś wycieka, wypływa, wylewać, wypuszczać jakieś ciało płynne: w. łzy komu = wyciskać; w. krew komu = ranić, zabijać; w. z krwią żywot = umierać; wykładać, wyjaśniać, wyprowadzać co w mowie a. na piśmie: w. rzecz, rozmowę, czyn = rozpoczynać; w. proces komu = zanosić na kogo skargę do sądu, zapozywać do sądu; wyrabiać na warsztacie tokarskim; ostrzyć na osełce a. innym toczydle, toczyć, odtaczać, wecować; w. dziurę; o robactwie: wygryzać, wyjadać; w. ś., być wytaczanym; rozpoczynać ś., być wszczętym: proces, rozmowa, dyskurs ś. wytacza; wyruszać tłumnie w drogę.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Michał Arct.