Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom IV/Certosa San Martino

<<< Dane tekstu >>>
Autor Maria Konopnicka
Tytuł Poezye wydanie zupełne, krytyczne
Data wydania 1915
Wydawnictwo Nakład Gebethnera i Wolfa.
Drukarz O. Gerbethner i Spółka
Miejsce wyd. Warszawa, Lublin, Łódź, Kraków
Indeks stron
LXIV. CERTOSA SAN MARTINO[1].

Grafika na początek utworu 1.png

Święty ojcze Kartuzie, zamknij twe klauzury!
Ja chętnie się wyrzeknę, jak ty, uciech świata,
Lecz niech mi takie morze ogromne kołata
O takie stare, ciche, słońcem złote mury...

Niech mi tak w oczy wieje żagiel białopióry,
Niech srebrnych aloesów zamyka mnie krata,
Niech takich zórz zachodnich różaność skrzydlata
Na takich gór mdlejące rzuca się lazury...

Niech mi rankiem Sorrento białe wschodzi co dnia,
Niech noce me rozżarza wulkanu pochodnia,
Niech Neapol do stóp mi ściele swe marmury...

Niechaj moje źrenice tak, jak twe gołębie,
Na Capri, na Nisidy[2] wieszają się zrębie,
A psałterz niech śpiewają ze mną fal tych chóry!



Grafika na koniec utworu 3.png

Przypisy

  1. Certosa San Martino — klasztor Kartuzów z XIV w. w Neapolu na wyniosłem wzgórzu, skąd cudowny roztacza się widok na Neapol i całą zatokę.
  2. Nisida — wyspa w zatoce Neapolitańskiej, wązkim tylko kanałem oddzielona od Posilipo.


 
Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Maria Konopnicka.