Słownik etymologiczny języka polskiego/ślepy

<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Wydawca Krakowska Spółka Wydawnicza
Data wyd. 1927
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

ślepy, ślepota, ślepieć, ślepić, ślepiec, ślepie (ślipy, ślipaki), ślepnąć; prasłowiańskie; podślepowaty; oślepnąć, nowe, zamiast dawnego oślnąć (por. uschnąć co do wokalizacji pniowej), przestawionego w olśnąć (p.). Nazwy dla roślin ‘primula’, ‘anagallis’, jak kuroślep (kura-, kurze-, kurzoślep, przeniesione od nas i na Ruś), bo roślina ostrzyła wzrok przeciw »kurzej ślepocie«. W 17. wieku ślepucha i o ‘gorzałce’.