Słownik etymologiczny języka polskiego/kuropatwa

<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Wydawca Krakowska Spółka Wydawnicza
Data wyd. 1927
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

kuropatwa, kuropatwiczka (u Reja), kuropatwi, kuropatwiowy, widoczne złożenie z kur (p.); druga część niewyraźna, w cerk., rus. i czes. brzmi odmiennie: kuropta, kuroptwa (dziś czes. kuroptew i korotew), ale i kuropatka; odnachodzono w tej części dawną nazwę ‘ptaka’: pta(?); południowosłowiańskie pata, patka, ‘kaczka’, obcego pochodzenia (?).