Słownik etymologiczny języka polskiego/płast

<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Wydawca Krakowska Spółka Wydawnicza
Data wyd. 1927
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

płast miodu, rozpłastać (rozpłastajte u Słowian załabskich, to samo); rzeczownik prasłowiański; u Serbów i Słowieńców o ‘brogu siana, raczej niskim’, plastiti, ‘układać siano’, słowień. plasta, ‘warstwa’, cerk. płastogław, ‘o płaskim wierzchu’; litew. płasztaka, ‘płaska dłoń’. P. płaski; płat; płaszcz.