Słownik etymologiczny języka polskiego/paciep

<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Wydawca Krakowska Spółka Wydawnicza
Data wyd. 1927
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

paciep, ‘ćma’, paciepić, zapaciepić, paciepny, ‘ciemny’, w 17. wieku, dziś zapomniane; »w duchownej paciepi«, »słońce w paciepi«, »świat paciepią miasto światła«; od tep-, top-, p. tonąć; paciep dosłownie: ‘miejsce zatopione’. Por. ociepka, ‘wiązka, snop’, w biblji, czes. otep, otépka, ‘wiązka’, ‘faszyna’, otepati, ‘omłócić’.