Słownik etymologiczny języka polskiego/sługa

<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Wydawca Krakowska Spółka Wydawnicza
Data wyd. 1927
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

sługa, służyć, służący, wysługiwać, usłużny; służały (jak jeżdżały, bywały), służalec, służalczy; służba, służebny, służebniczka, służbisty; sługus (nasza domowa łacina). Prasłowiańskie; nie od słuchania nazwany (o to nikt wtedy, t.j. w prawieku, nie pytał), ale od ‘trudu’ (ciężkiego), litew. słaugyti, ‘pomagać’, pasłauginti, ‘zastępywać w robocie’, słauga, ‘służba’, pasłauga, ‘pomoc’; urobienie od pnia sleu- (p. Słowianie), nie od słu- w słuch.