Słownik etymologiczny języka polskiego/trwonić
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron | |
Strona w Wikisłowniku |
trwonić; złożenia: prze-, roz-, i strwonić; są i odmienne postaci: tranowić (widocznie z trwonić); do truć (p.).