Upamiętanie, naprowadzenie ze złej drogi na dobrą, zreflektowanie; u. ś., zastanowienie ś. nad sobą samym, refleksja, powrót na dobrą drogę; bez u-a = na nic nie zważając, bez rozwagi.
Upamiętniać, dok. Upamiętnić; czynić pamiętnym, trwałym w pamięci ludzkiej, unieśmiertelniać; u. ś., stawać ś. pamiętnym, unieśmiertelniać ś.
Upamiętnić — p. nied. Upamiętniać.
Upamiętywać, dok. Upamiętać; doprowadzać kogo do tego, że wchodzi w siebie, zaczyna patrzeć krytycznie na swoje postępki i rozważać je, reflektować; u. wchodzić w siebie, zaczynać krytycznie patrzeć na siebie i rozważać swoje postępki, reflektować ś.
Upancerzyć, uzbroić w pancerz.
Uparać się z czym, dokonać czego, skończyć z czym.
Uparcie, przysł., z uporem, uporczywie.
Uparciuch, człowiek uparty.
Upartość — p. Upór.
Uparty, upierający ś. przy swoim, nie chcący ustąpić nikomu; nie dający ś. przekonać, nieposłuszny, uporny, uporczywy, zacięty; u-a choroba = dająca ś. leczyć z trudnością, długotrwała, przewlekła, chroniczna.
Upas, Upasowe drzewo, drzewo wyniosłe, spokrewnione z Chlebowcem, rosnące na wyspach Wschodnio-Indyjskich, zawierające sok mleczny, bardzo trujący.
Upasać, dok. Upaść; pasąc, karmią, tuczyć, robić spasłym, napasać.
Upaść — p. nied. Upadać — p. nied. Upasać.
Upatrek, roślina z rodziny złożonych o kwiatach różowych, sadziec konopiasty.
Upatrywać, dok. Upatrzeć; patrząc, wodząc dokoła oczami szukać, wybierać z pomiędzy przedmiotów, nastręczających ś. wzrokowi, dochodzić, śledzić wzrokiem; szukać myślą, wynajdywać, wybierać z pomiędzy wielu; uważać, oglądać, obserwować; dostrzegać; u. zająca, dzika = odnajdywać jego legowisko; u. sobie coś do kogoś = mieć do niego niesłuszną pretensję, widzieć w nim wady nie istniejące, dokuczać komu niezasłużenie, przyczepiać ś. do kogo; mieć na względzie, przewidywać, zapobiegać; brać sobie co za cel, zawierzać.
Upatrzony, na którego zwrócono uwagę, którego szukano i znaleziono, osiągnięty, wybrany: grać na n-ą = na pewno; polowanie na u-go = na zwierza, którego odkryto legowisko a. kryjówkę.
Upatrzyć — p. nied. Upatrywać.
Upawać, upajać.
Upawęzić, uzbroić w pawęż.
Upądzać, gnać, ganiać, uganiać — p. Upędzać.
Upchać — p. nied. Upychać.
Upełnoletniać się, dok. Upełnoletnić ś., stawać ś. pełnoletnim, dochodzić do pełnoletności.
Upełnomocniać, dok. Upełnomocnić; upoważniać kogo do czynienia czego, do zastępowania, dawać komu pełnomocnictwo, zwłaszcza w zakresie prawnym.
Upełnomocnienie, nadanie komuś pełnomocnictwa; pełnomocnictwo, plenipotencja.
Upełzać, dok. Upełznąć; pełzając, czołgając ś. przebywać, uchodzić, ułazić.
Uperfumować, skropić, napuścić, natrzeć perfumami, wonnościami; u. ś., skropić ś. perfumami a. namaścić ś. wonnościami.
Uperlać, dok. Uperlić; obsadzać, wysadzać, ozdabiać perłami.
Upewniać, dok. Upewnić; dowodzić komu niezbicie, że tak jest, a nie inaczej, stwierdzać słowa-
Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 3.djvu/175
Ta strona została przepisana.