Encyklopedja Kościelna/Baldwin IX

<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Encyklopedja Kościelna (tom I)
Redaktor Michał Nowodworski
Data wyd. 1873
Druk Czerwiński i Spółka
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

Baldwin IX, hrabia Flandrji. Pomiędzy wielu Baldwinami, rządzącymi hrabstwem Flandrji, pomijając już Baldwina V, zwanego Insulanus, opiekuna króla Filipa I, francuzkiego, odznaczył się dziewiąty tego imienia. Współczesny królowi francuzkiemu Filipowi Augustowi, którego był lennikiem, przedsięwziął B. sławną wyprawę do Ziemi Św., którą Wenecjanie skierowali najprzód do Zary, a Aleksy Angelus ściągnął do Konstantynopola (1203). Udało się krzyżowcom, na miejsce przywłaszczyciela Aleksego III, wynieść na tron jego brata, ale ten nie długo zginął z ręki Murzuflusa. Wówczas łacinnicy zdobyli Konstantynopol 12 Kwietnia 1204 r. i założyli cesarstwo łacińskie. Najświetniejsze zdawały się otwierać nadzieje dla Kościoła. Niedługo jednak Baldwin dostał się w niewolę do Bulgarów. Mateusz Paryzki opowiada, że po długiej niewoli (gdy jeden z jego następców Henryk I, 1216 r. zginął na wyprawie przeciwko Epirowi, drugi, Piotr de Courtenay, 1220 r. został zamordowany, a Robert ze zmartwień bliskim był grobu, † 1228), wrócił Baldwin do ojczyzny, lecz, z rozkazu córki Joanny, zaślubionej Ferdynandowi, księciu portugalskiemu, został powieszony pomiędzy dwoma psami (1224 r.). Podanie to błędne, bo powieszonym był samozwaniec, niejaki Bertrand de Raig, podobny do Baldwina. Los Baldwina był jednak smutny, zginął on śmiercią okrutną 1208 r. Królowa Bulgarów namawiała więźnia do ucieczki i zabrania jej z sobą, ale rycerz chrześcjański na nieprawość zgodzić się nie chciał. Oburzona tém królowa, oskarżyła Baldwina o zamach na jej wstyd niewieści. Pomimo wszelkich wstawiań się za nim Papieża i łacinników, król (Johannicus) kazał jeńcowi obciąć ręce i nogi i rzucić go do otwartego grobu na pastwę dzikiego ptastwa. Cf. Hurter, Papst Innocenz III, (ks. 8 i 10).