List Ignacego Potockiego do córki Krystyny z dnia 16 grudnia 1796

<<< Dane tekstu >>>
Autor Ignacy Potocki
Tytuł List Ignacego Potockiego do córki Krystyny z dnia 16 grudnia 1796
Pochodzenie Archiwum Wróblewieckie
Zeszyt III
Listy Kościuszki i Ignacego Potockiego
Redaktor Władysław Tarnowski
Wydawca Karol Wild
Data powstania 16 grudnia 1796
Data wydania 1878
Druk K. Piller
Miejsce wyd. Lwów
Tłumacz Władysław Tarnowski
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub Pobierz jako PDF Pobierz jako MOBI
Cały zbiór listów
Pobierz jako: Pobierz Cały zbiór listów jako ePub Pobierz Cały zbiór listów jako PDF Pobierz Cały zbiór listów jako MOBI
Cały zbiór
Pobierz jako: Pobierz Cały zbiór jako ePub Pobierz Cały zbiór jako PDF Pobierz Cały zbiór jako MOBI
Indeks stron
V.
Nr. 26.
St. Petersbourg ce 16. Xbre 1796.

Je suppose que tu sais déjà, par la lettre que j’ai écrite le dernier courrier à Mme. Stanislas, que dorénavant ma correspondance sera hebdomadaire, alternativement pour elle et pour toi. C’est aujourd’hui ton tour, ma chère Krysia.
Tout le monde me félicite sur certains ordres expediés au Sénat, par lesquels je dois étre remis en possession de toutes mest terres sequestrées. Ces ordres ne m’ont pas encore élé annoncés. On ne m’a communiqué qu’ une decision du Sénat, qui porte que les mille paysans dont l’Empereur m’a généreusement gratifié, me sont assignés dans les gouvernements de Kursk et d’Orelsk.
Comme tu hérite de ce bienfait, je te conseille de jetter un coup d’oeil sur la carte. C’est une manière bien agréable d’apprendre la géographie d’un Empire.
Je souffre que ma santé ne m’a pas permis jusqu’ à present de rendre mes hommages à l’Empereur. Je compte cependant m’en acquitter cette semaine, au risque de ne pas m’en tirer aussi bien que je le désirerais.
L’époque d’un deuil est triste partout; mais elle est entremelée par le nouveau Souverain de tant de traits de justice, de bienfaisance et de générosité, que les jouisen es morales, l’emportent sur les sensations lugubres. – Une magnifique pompe funéraire a ue lieu mardi passé. C’était le transport des cendres de Pierre III au chateau, d’oû elles seront deposées aujourd’ hui avec la defunte Impératrice à l’église de St. Pierre, lieu le sépulture des Souverains de cet Empire. J’avoue que la curiosité de voir cette cérémonie, et de ne pas manquer le courrier, abrège me lettre. Sans être à même de te fixer précisement le terme de mon depart, il n’est pas probable que je reste ici l’espace de temps qui est necessaire, pour que tes réponses m’y parviennent. – Ce que tu pourrais faire de mieux c’est d’adresser tes lettres à Mademoiselle Hoffmann, qui sera plus à même d’avoir de mes nouvelles, et que je ne manquerai pas d’informer sur la manière de les faire parvenir. J’espère, ma chere Krysia, que chaque courrier t’apportera quelque nouveau sujet de contentement et d’espoir. — Puisse cet état de choses durer sans aucun trouble. Je t’embrasse toi, Mme. et mon frère Stanislas, Mr. Alexandre aussi: Aimons nous. Adieu.


V.
Petersburg d. 16. grudnia 1796 r.

Wnoszę, że już się dowiedziałaś z listu, który przez ostatniego kurjera pisałem do pani Stanisławowej, że w przyszłości będę pisywał co tydzień, raz do niej, drugi raz do ciebie. Dzisiaj jest twoja kolej, moja droga Krysiu.
Wszyscy
mi winszują z powodu pewnych rozkazów, wysłanych do senatu, przez które ma mi być powrócono własność wszystkich dóbr moich zasekwestrowanych. Lecz dokąd zakomunikowano mi jedną tylko decyzję senatu, która opiewa, że tysiąc włościan, których mi cesarz wspaniałomyślnie podarował, są mi wyznaczeni w guberni Kurskiej i Orłowskiej.
Ponieważ
oddziedziczysz ten dar, radzę ci rzucić okiem na mapę. Jest to sposób bardzo przyjemny nauczenia się geografji cesarstwa.
Ubolewam, że stan mojego zdrowia nie pozwala mi dotąd złożyć hołdu cesarzowi. Spodziewam się jednak wywiązać się z tego długu w tym tygodniu, ryzykując, że się nie sprawię tak dobrze, jakbym sobie tego życzył.
Epoka żałoby wszędzie jest smutną. Nowy jednak monarcha napełnia ją tyloma aktami sprawiedliwości, dobrodziejstwa i wspaniałomyślności, że moralne uciechy górują nad żałobnemi uczuciami. Przepyszny pogrzeb odbył się przeszłego wtorku. Było to przeniesienie zwłok Piotra III do zamku, skąd będą wraz z popiołami imperatorowej w kościele świętego Piotra złożone, który zawiera groby monarchów tego państwa. Wyznaję, że ciekawość widzenia tej ceremonii i chęć pośpieszenia z listem do odejścia kurjera zmusza mnie do zakończenia onego. Chociaż nie mogę oznaczyć dnia mego ztąd wyjazdu nie jest pewnem, ażebym się tu doczekał twej odpowiedzi na list mój. Adresuj najlepiej listy twoje na ręce panny Hoffmann, która będzie miała o mnie wiadomość i będzie wiedziała gdzie list twój odesłać. Mam nadzieję, moja droga Krysiu, że każda poczta przyniesie ci jakiś nowy przedmiot radości i nadziei. Oby ten stan rzeczy mógł potrwać bez nowych trosk. Ciebie, panią i brata mego Stanisława całuję, pana Aleksandra także. Kochajmy się. Żegnam was.

Ignacy Potocki.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Ignacy Potocki i tłumacza: Władysław Tarnowski.