M. Arcta Słownik Staropolski/2. Użyć

<<< Dane tekstu >>>
Autor Antoni Krasnowolski,
Władysław Niedźwiedzki
Tytuł M. Arcta Słownik Staropolski
Wydawca M. Arct
Data wyd. ok. 1920
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło skany na Commons
Inne U – wykaz haseł
U – całość
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

2. Użyć, niedok. używać, 1) U. czego = mieć co, powodować się czem, zachować co (U. ostrożności, litości, cierpliwości); 2) zwątlić, osłabić, nadwerężyć, umniejszyć (użyjcie we mnie bólu; nieprzyjacielowi U. się dali); 3) uprosić, ubłagać, ująć, zmiękczyć (U. kogo prośbą; U. czyje serce; U. kogo darami); 4) używać kogo o co = prosić, namawiać, nalegać; 5) doznać, doświadczyć (U. bólu, szkód, trudności); 6) czego jak = przyjąć, znieść, przenieść na sobie, doznać, odczuć (z żałością potem tego używał, że odstąpił odeń; z żalem onego zwycięstwa używać miał; z wielkim wstydem przymówek tych użyła; z gniewem tego używał, gdy kto jego dobrodziejstwa wspominał; z pociechą tego towarzystwa nie użył).


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autorów: Antoni Krasnowolski, Władysław Niedźwiedzki.