Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom IV/Luini

<<< Dane tekstu >>>
Autor Maria Konopnicka
Tytuł Poezye wydanie zupełne, krytyczne
Data wydania 1915
Wydawnictwo Nakład Gebethnera i Wolfa.
Drukarz O. Gerbethner i Spółka
Miejsce wyd. Warszawa, Lublin, Łódź, Kraków
Indeks stron
XLII. LUINI[1].

Grafika na początek utworu 1.png

W »Gran Monastero« pomiędzy filary
Jest wirydarzyk, jak był w Nazarecie.
Tam święta Pani piastuje swe dziecię;
Przesłodkie lico ów mistrz dał jej stary
I zmienił w ołtarz mur nagi i szary,
Boskiego piękna posiawszy nań kwiecie.

W »Gran Monastero«, gdy słońce zaświeci
I blaskiem ciśnie z wysoka po murze,
Wnet mur zakwita w lilie i róże
I taką wiosną fresk stary się kwieci,
Że od Vercelli[2] złudzony ptak leci
I w pióra bije i dzwoni w lazurze.

W »Gran Monastero«, gdy powiew uderzy
Przez wązkie szyby, przez okna gdzieś w górze,
Dech słodki dają lilie i róże,
Z starego fresku woń cudna się szerzy
I wieje zapach majowy i świeży,
Jak gdybyś kwiecia postawił tam kruże.


W »Gran Monastero«, gdy smętnych dni słoty
Wleczesz, pątniku, po życia pustyni,
Idź przed ten filar, gdzie stary Luini
Powiązał kratę przedziwnej roboty
I sypie przez nią deszcz kwietny i złoty,
Aż się znów wiosna w twej piersi uczyni!



Grafika na koniec utworu 3.png

Przypisy

  1. Fresk. Medyolan, San Maurizio (Gran Monastero) (P. a.). Bernardino Luini (um. około r. 1530) — malarz włoski, uczeń Leonarda da Vinci.
  2. Vercelli — miasto w Lombardyi, na zachód od Medyolanu.


 
Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Maria Konopnicka.