Poezye wydanie zupełne, krytyczne tom IV/Punta di Campanella

<<< Dane tekstu >>>
Autor Maria Konopnicka
Tytuł Poezye wydanie zupełne, krytyczne
Data wydania 1915
Wydawnictwo Nakład Gebethnera i Wolfa.
Drukarz O. Gerbethner i Spółka
Miejsce wyd. Warszawa, Lublin, Łódź, Kraków
Indeks stron
LIX. PUNTA DI CAMPANELLA[1].

Grafika na początek utworu 1.png

Ostatni wrąb błękitnej Neapolu czary!
Bladością oliw srebrna i mirtem szumiąca,
Wpółoślepła strażnica na wschód patrzy słońca,
A z wieży się kołysze dzwon zgłuchły i stary.

Jaka cisza... W mgłach wstają dziwne jakieś mary...
Toń morza ledwo o brzeg skalny piersią trąca...
Wtem nawa saraceńska[2], ze wschodu lecąca,
Spada jak grom, w pień bije i pali pożary!

Nim doleci, już dzwonnik dopatrzył ją z wieży
I w spiże, co sił w ręku, na trwogę uderzy;
Dzwon huczy przez błękitnej zatoki obszary...

Krzyczą dziewki z Sorrento[3], z Baccoli[4], z Vervece[5].
Mało która łódź w przystań bezpieczną uciecze...
...Niech od złego je strzeże święty January!<ref>San Gennaro — patron Neapolu (P. a.).



Grafika na koniec utworu 3.png

Przypisy

  1. Punta di Campanella — ostatni cypel półwyspu Sorrento naprzeciw Capri.
  2. Mowa o czasach odległych, kiedy saraceńscy korsarze napadali na brzegi włoskie.
  3. Sorrento — m. na południowem wybrzeżu zatoki Neapolitańskiej, na półwyspie tejże nazwy, zamykającym od strony południowej zatokę.
  4. Baccolipunta di Baccoli, przylądek nieco na północ od punta di Campanella.
  5. Vervece — skalista wysepka między półwyspem Sorrento a wyspą Capri.


 
Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Maria Konopnicka.