Przezwiska ludowe w powiatach Tarnobrzeskim, Niskim i Brzeskim w Galicji/44

<<< Dane tekstu >>>
Autor Karol Mátyás
Tytuł Przezwiska ludowe w powiatach Tarnobrzeskim, Niskim i Brzeskim w Galicji
Pochodzenie Wisła, T. 7, z. 2; T. 10, z. 4; T. 11, z. 1; T. 11, z. 4
Redaktor Michał Arct
Wydawca Michał Arct
Data wyd. 1895-1897
Druk Józef Jeżyński
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: EPUB  • PDF  • MOBI 
Indeks stron


44. Kozionka Tomek, lat 4, syn wdowy w Miechocinie.
α) Miedziany, bo na gembie je taki zólty, jak miédź.
β) Podkólek do wozu, bo má taki nos zakrzywiony, jak podkólek u wozu.
γ) Kasper Koza, bo jak ráz pás gęsi na polu i usłysáł, jak przepiórka wołała: „pidpilit! pidpilit!“ — to uón wołáł: „Kasperek! Kasperek!“ Tak go dzieci podchyciły i nazwały: Kasperek albo: Kasper Koza.
δ) Dłubipiórka, bo uón, jak pás w lecie gęsi, to ich wychowáł na tłuste, potem w zimie matka te gęsi zarzynała, a uón je skubał.
ε) Gęsiárz, bo gęsi pasie.
ζ) Wołają na niego:
Kasper Koza,
pódź do woza!
Albo:
Jak sie koza rozbrykała,
panu powróz zerwała.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Karol Mátyás.