Słownik etymologiczny języka polskiego/osika

<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Wydawca Krakowska Spółka Wydawnicza
Data wyd. 1927
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

osika, u Stanka 1472 r. osica (jedynie u nazw roślinnych zatrzymują Słowianie przyrostek -ika, poza niemi stale go w -ica odmieniając); osina; pierwotne osa po nazwach miejscowych, jak Osowo itp., i u Łużyczan; u Bułgarów i na Bałkanie jasika (por. jesiory obok ości, pod ). Z osą-osiką zaszło to samo, co z osą (p.), t. zn. przed s wypadło p; niem. Espe (dawne aspa) przestawiło ps w sp-; lit. apusze i epusze (prus. apse) dzielą p-s, niby przyrostkiem jakimś, ale słow. i niem. postać słowa przeczy temu.