Wotywna tablica

<<< Dane tekstu >>>
Autor Katullus
Tytuł Wotywna tablica
Pochodzenie Poezye Katulla
Wydawca Jan Czubek
Data wydania 1898
Drukarz W. L. Anczyc i Spółka
Miejsce wyd. Kraków
Tłumacz Jan Czubek
Ilustrator Włodzimierz Tetmajer
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub Pobierz Cały tekst jako PDF Pobierz Cały tekst jako MOBI
Indeks stron

IV.
WOTYWNA TABLICA[1].

Łódź, przyjaciele, ta oto łódź mała,
Chwali się głośno najszybszymi ruchy;
Nigdy się innej wyprzedzić nie dała,
Czy ją pcha wiosło, czy wiatru podmuchy.
Na świadka bierze Adryatyk groźny,
Egejskich Cyklad krąg bierze gromadny,
I Rodus sławny i tracki brzeg mroźny
I Propontydę i Pont łodziom zdradny,
Gdzie przedtem stała rozłożystem drzewem.
Tam to, powiada, na Cytoru szczycie[2]
Nieraz z wietrzyka gwarzyła powiewem.
Cytor, co rodzi bukszpany obficie,
I Poncki Amastr łodzi dobrze znani;
Tam stała długo na wierzchole góry,

Zanim się spławi w poblizkiej przystani
I wiezie pana przez morskie lazury,
Czy kiedy z lewej wiatr wieje, czy z prawej,
Lub w pełny żagiel dmie Jowisz łaskawy.
A tak szczęśliwa była w swej podróży,
Że przejechawszy morza kawał duży,
Nim się znalazła w tej gładkiej przystani,
Nie ślubowała nigdy bogom dani.
Takie są łódki naszej przeszłe dzieje;
Dziś już po pracy spokojnie butwieje,
I wdzięcznem sercem święci stare lata
Ku czci Kastora i Kastora brata[3].





Przypisy

  1. Poeta powróciwszy z Bitynii poświęca Dioskurom tablicę przedstawiającą jego okręt, dodając jako objaśnienie niniejszy wiersz.
  2. na Cytoru szczycie. Cytor i niżej: Amastr — góry na południowem wybrzeżu morza Czarnego, słynne z rozległych (dziś jeszcze) borów, dostarczających drzewa do budowy okrętów.
  3. Ku czci Kastora i td. — Kastor i Pollux, Dioskurowie, bóstwa opiekuńcze żeglarzy.


 
Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Katullus i tłumacza: Jan Czubek.