<<< Dane tekstu >>>
Autor Katullus
Tytuł Mamurra
Pochodzenie Poezye Katulla
Wydawca Jan Czubek
Data wydania 1898
Drukarz W. L. Anczyc i Spółka
Miejsce wyd. Kraków
Tłumacz Jan Czubek
Ilustrator Włodzimierz Tetmajer
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub Pobierz Cały tekst jako PDF Pobierz Cały tekst jako MOBI
Indeks stron
XXIX.
MAMURRA.

Kiep, szelma ten u mnie i podły kostera,
W kim krew się nie burzy i złość go nie zbiera,
Choć wszystko już wepchał Mamurra[1] do kiesy,
Co miała i Gallia i brytańskie kresy!

Wszeteczny Romulu![2] więc złość cię nie bierze,
Że gaszek ten pyszny i porosły w pierze
Po wszystkich sypialniach plądruje zuchwały
Jak złoty Adonis lub gołąbek biały?
Ty patrzysz, Romulu, i złość cię nie zbiera?
Więc sameś kiep, szelma i podły kostera!

Więc potoś zdobywał, nasz wodzu jedyny,
Na mrocznym zachodzie ostatnie krainy,
By wasz ten rozpustnik do szpiku zniszczony
Przez brzuch mógł przepuścić dwa, trzy miliony?

Bo niecny szafunek cóż innego znaczył?
Więc mało już przejadł, mało przełajdaczył?

W nic poszła ojcowska fortuna wnet pańska,
Nuż łupy pontyckie[3] nuż zdobycz hiszpańska[4]
O, dużoby o tem Tag złoty mógł gadać —
A teraz Brytanią i Gallią ma zjadać?

I skądże ta słabość do kpa, rozpustnika?
Czy nie stąd, że wielkie fortuny połyka?
O teściu i zięciu[5], o bratnie natury!
Więc poto świat przez was obdarty ze skóry?!





Przypisy

  1. Mamurra — wyższy oficer Cezara (magister fabrum) słynny rozpustnik i marnotrawca.
  2. Wszeteczny Romulu — Romulus tyle co: Rzymianin, tu naturalnie Cezar.
  3. łupy pontyckie — otrzymał M. od Pompejusa w r. 64. lub 63. po zwycięstwie nad Mitrydatem.
  4. zdobycz hiszpańska — M. brał udział w wyprawie Cezara w r. 61. przeciwko Luzytanom.
  5. O teściu i zięciu — teść — Cezar, zięć — Pompejus.


 
Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Katullus i tłumacza: Jan Czubek.