Poezye w nowym układzie. Tom V, Z mojej księgi/In exitu Israel

<<< Dane tekstu >>>
Autor Maria Konopnicka
Tytuł Z ksiąg prorockich
Podtytuł In exitu Israel
Pochodzenie Poezye w nowym układzie. Tom V, Z mojej księgi
Data wydania 1903
Wydawnictwo Gebethner i Wolff
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
»IN EXITU ISRAEL.«
PL Marya Konopnicka-Poezye w nowym układzie V Z mojej księgi 011a.png

Ps. 136, Rozdz. I.
CHÓR.

Ponad wodami babilońskiej ziemi
Siedzim i płaczem łzami gorącemi,
Na wierzbach lutnie nasze się kołyszą,
W ciszy bolejem i skarżym się ciszą!

GŁOS.

A którzy nas przywiedli w krainę wygnania,
Rzekli nam: »Co milczycie, o mężowie boleśni?
Oto wiatr wam w muzyckie naczynia podzwania,
Wstańcie, śpiewając pieśnię z syońskich swych pieśni!«

CHÓR.

Biada! nie dla nas już pieśni Syonu!
My — las wyrwany z libańskich gór trzonu.
My — zdrój bezwodny, domostwo bez pana,
I płacz bez głosu i struna zerwana!

GŁOS.

A jakoż mamy śpiewać pieśń na obcej ziemi?
Jak wyznawać jej słowa przed ludźmi cudzemi?
W zelżywość oto rzucił Pan syońską córę,
I stargnął z jej ramienia królewską purpurę...

CHÓR.

Za szyje nasze gnali nas trapieniem,
Dusza nam zaszła pomierzchem a cieniem,
Napój ust naszych zmieszany ze łzami,
Nad Babilonu cudzemi wodami...
............
............

NABI.[1]

Wię[2] ja mam głos! Więc ja wam śpiewać pocznę!
Ja płomień tchnę w te smutki wasze mroczne,
I pieśnią wam przyśpieszę serca bicie,
Na nowy bój, na nowe, męskie życie!
Więc ja mam głos! Ja ptak spętanych skrzydeł,
Zerwanych strun narodu lira brzmiąca...
Na wichrach pieśń uniosę z ziemi sideł
I gniazdo jej położę w blaskach słońca!
Więc ja mam głos! Pobitych krzyk jest we mnie,
I łuny miast i winnic spustoszenie...
I miecza ostrz przenika mnie tajemnie,
I cisną mnie zelżywych pęt rzemienie.
............

GŁOS.

Trwoga na mnie bije w żywot utrapiony.
Wzruszeniem wielkiem Syon został rozruszony.
A niech się cudze echa nie gonią przez pole,
Za pieśnią niewolnika, co śpiewa swą dolę!

CHÓR.

Patrzym na góry a one się chwieją...
Ptak ulatuje z ostatnią nadzieją...
Ojcowie nasi pomarli w niewoli...
Zasnąć nam dajcie! Zapomnieć co boli! —
............
............
(Słychać przygrywkę lutni).
............

NABI.

Jeruzalem! O, jeślibym ja ciebie
Nie pomnieć miał od zmierzchu do zarania,
Niechaj mnie Pan zapomni też na niebie,
Prawica ma niech będzie zapomniana!
Jeruzalem! O święty ojców grodzie!
Jeślibym ja nie sławił cię z imienia,
Niech język mój w pragnieniu i o głodzie,
Przyschnie, jak liść, do mego podniebienia.
............
(Przygrywka lutni).
............

A któż to jest, pobita i zburzona,
Co wyrwał cię, jak cedr, z wybornej roli?
A któż to jest, co spętał twe ramiona,
I zawiódł cię w ten cudzy dom niewoli?
............
(Przygrywka lutni).
............
— Nędznico ty! O babilońska córo!
Przeklęta bądź do kości twego ciała!
Sławion ten mąż, co odda ci ponurą
Nagrodę twą, którąś ty nam zdziałała!
Sławion ten mąż, co naprożników troje
I węgły twe zatrzęsie ręką krwawą,
I z wierzchu skał roztrąci dziatki twoje,
I grody twe posieje polną trawą!



PL Marya Konopnicka-Poezye w nowym układzie V Z mojej księgi 011c.jpeg

Przypisy

  1. Prorok.
  2.   Błąd w druku; powinno być – więc.


 
Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Maria Konopnicka.