Strona:Biblia Gdańska wyd.1840.pdf/1240

Ta strona została przepisana.


któreyście się nauczyli, lub przez mowę lub przez list nasz.
16. A sam Pan nasz Iezus Chrystus, i Bóg a oyciec nasz, który nas umiłował,[1] i dał pociechę wieczną, i nadzieię dobrą przez łaskę,
17 Niech cieszy serca wasze i utwierdza[2] was w każdéy mowie i w uczynku dobrym.

ROZDZIAŁ III.


I. Każe przez pobożne modlitwy opowiadanie Ewangielii rozmnażać 1 — 5. II. i odłączać się od tych, którzy próżnuią 6 — 10. III. i którzy swoią płochością dobry rząd psuią 11 — 13. IV. które téż z obcowania wiernych wyłącza 14 — 18.
Na ostatek, bracia! modlcie się za[3] nas aby się słowo Pańskie szérzyło i rozsławiało, iako i u was;
2. I abyśmy byli wyrwani[4] od niezbednych i złych ludzi; albowiem nie wszystkich iest wiara.
3. Aleć wierny iest Pan, który was[5] utwierdzi i strzedz[6] będzie od złego.
4. A dufamy w Panu o was, iż to, co wam rozkazuiemy, i czynicie i czynić będziecie.
5. A Pan niech sprawuie serca wasze ku miłości Bożéy, i ku cierpliwemu oczekiwaniu Chrystusa.
II. 6. A rozkazuiemy wam, bracia! w imieniu Pana naszego Iezusa Chrystusa, abyście się odłączyli od każdego brata nieporządnie chodzącego, a nie według podanéy nauki, którą wziął od nas.
7. Albowiem sami wiecie, iako nas potrzeba[7] naśladować, ponieważeśmy nie żyli między[8] wami nieporządnie;
8. Aniśmy darmo chleba iedli u kogo, ale z pracą[9] i z kłopotem we dnie i w nocy robiąc, abyśmy nikomu z was ciężkimi nie byli;
9. Nie iżbyśmy téy mocy[10] nie mieli, ale żebyśmy wam sami siebie za przykład podali, abyście nas naśladowali.
10. Albowiem gdyśmy byli u was, tośmy wam rozkazali, że ieźli kto nie chce robić, niechayże téż nie ie.
III. 11. Bo słyszymy, iż niektórzy między wami nieporządnie chodzą, nic nie robiąc, ale się niepotrzebnemi rzeczami bawiąc.
12. Przetoż takowym[11] rozkazuiemy i napominamy ich przez Pana naszego Iezusa Chrystusa, aby w pokoiu[12] robiąc, swóy własny chléb iedli.
13. A wy, bracia! nie słabieycie,[13] dobrze czyniąc.
IV. 14. A ieźli kto iest nieposłuszny słowu naszemu przez list pisanemu, tego naznaczcie, a nie mięszaycie[14] się z nim, aby się zawstydził;
15. Wszakże nie mieycie go za nieprzyiaciela, ale napominaycie iako brata.
16. A sam Pan[15] pokoiu niech wam da pokóy zawsze i wszelkim sposobem. Pan niech będzie z wami wszystkimi.
17. Pozdrowienie ręką[16] moią Pawłową, co iest znakiem w każdym liście; tak piszę.
18. Łaska Pana[17] naszego Iezusa Chrystusa niech będzie z wami wszystkimi. Amen.

Ten list wtóry do Tessalonicensów napisany iest z Aten.



  1. 1 Ian. 4, 10.
  2. 1 Tess. 3, 13.
  3. Matt. 9, 38. Efez. 6, 19. Kol. 4, 3.
  4. Rzym. 15, 31.
  5. 1 Kor. 1, 8. 2 Tess. 2, 17.
  6. Ian. 17, 15.
  7. 1 Kor. 4, 16. r. 11, 1.
  8. 1 Tess. 1, 6.
  9. Dzie. 20, 34. 1 Kor. 4, 12. 1 Tess. 2, 9.
  10. 1 Kor. 9, 4. etc.
  11. 1 Tess. 4, 11.
  12. Efez. 4, 28.
  13. Gal. 6, 9.
  14. Matt. 18, 17. 1 Kor. 5, 11.
  15. Rzym. 15, 33.
  16. Koloss. 4, 18.
  17. Filip. 4, 23.