Karczemka

<<< Dane tekstu >>>
Autor Sándor Petőfi
Tytuł Karczemka
Pochodzenie Przekłady
z poetów obcych
Wydawca „Gazeta Polska”
Data wydania 1899
Druk J. Sikorski
Miejsce wyd. Warszawa
Tłumacz Antoni Lange
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub Pobierz jako PDF Pobierz jako MOBI Cały zbiór
Pobierz jako: Pobierz Cały zbiór jako ePub Pobierz Cały zbiór jako PDF Pobierz Cały zbiór jako MOBI
Indeks stron
Karczemka.
Falú vegen kurta kocsma..

Stoi karczemka na końcu wioski,
Stoi pośrodku drogi szamoskiej
I na gościniec patrzy szeroki,
Póki się nocne nie zbliżą mroki.

Mrok nocny pada. W cichym rozgwarze
Kończą się prace, milkną żniwiarze.

Przestały huczeć młyńskie kamienie,
Zapanowały mrok i milczenie.

Lecz za to w karczmie rozgwar niemały:
Brzmią dźwięki pieśni — grają cymbały —
Tańczą chłopaki rozochocone,
Aż trzeszczą w oknach szyby wstrząśnione.

— Hej-że karczmarko, złota dziewczyno,
Staw tu przed nami najlepsze wino
Niech będzie stare — niech będzie czyste —
I, jak mój młody konik, ogniste.

— Hej-że Cyganie! Zagraj na dudzie —
Tańcujmy żywo! tańcujmy ludzie.
Całą mą sakwę wytańczyć muszę,
Muszę wytańczyć całą mą duszę.

Wtem od ulicy w okno ktoś wali.
— Chłopcy, mniej wrzawy róbcie na sali.
Wielmożny pan nasz spać chce w tej porze,
Przez wasze krzyki usnąć nie może.

— Niech czarci porwą twojego pana —
I ty, służalcze, idź do szatana!
Hejże, Cyganie, zagraj na dudzie:
Tańcujmy dalej, tańcujmy ludzie.

Znów bicie w okno gromadka słyszy.
— Niech się panowie weselą ciszej,
Niech Bóg wam szczęści. Tak późna pora...
Biedna matula moja jest chora.


Nikt na te prośby nie odpowiada.
Płacą karczmarce, ile wypada:
Milkną cymbałów dźwięki wrzaskliwe.
Idą do domu chłopcy poczciwe.






Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Sándor Petőfi i tłumacza: Antoni Lange.