Obraz literatury powszechnej/Świat klasyczny/Rzymianie/Plaut

<<< Dane tekstu >>>
Autor Piotr Chmielowski,
Edward Grabowski
Tytuł Obraz literatury powszechnej
Podtytuł w streszczeniach i przykładach
Data wydania 1895
Wydawnictwo Teodor Paprocki i S-ka
Druk Drukarnia Związkowa w Krakowie
Miejsce wyd. Warszawa
Tłumacz zbiorowy
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Indeks stron

II. Plaut.

A) 
 223
 232


(Najpierw przełożono u nas komedyę Plauta Trinummus p. n. „Potrójny“, Zamość 1597. Tłómacz, Piotr Ciekliński, i nazwy polskie nadał osobom i wiele rysów obyczajowych przydał ze swego otoczenia. Najwięcej komedyj przełożył Jan Wolfram. Wyszły w dwu książkach: „Komedye Plauta — Aulularia — Mostellaria — Trinummus — Capteivei“ — Poznań, 1873; „Dwie komedye — Żołnierz Samochwał — Bliźnięta“ — Warszawa 1890. J. I. Kraszewski dał „Komedyj pięciu parafrazy“, Złoczów, 1888; mieszczą się tu: Samochwał — Pasorzyt — Trojak — Rozbitki — Koszyk. Bliźnięta czyli Menaechmi wyszły też w przekładzie ks. A. Kanteckiego w Poznaniu 1875).



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autorów: Edward Grabowski, Piotr Chmielowski i tłumacza: zbiorowy.