Biblia Gdańska/List Świętego Pawła Apostoła do Rzymianów 10


Biblia Gdańska - Nowy Testament - List Świętego Pawła Apostoła do Rzymianów

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16


ROZDZIAŁ X.
I. Pokazuie skutki wybrania 1. 2. II. iż iedni odrzucaią, drudzy przyimuią 3. III. Chrystusa, który iest celem zakonu 4 — 14. IV. powołanie Poganów przez Moyżesza 15 — 19. V. a Żydów przez Izaiasza przepowiedziane iest 20. 21.

Bracia! przychylna wola serca mego i modlitwa, którą czynię do Boga za Izraelem, iestci ku zbawieniu.
2. Albowiem dawam im świadectwo, iż gorliwość[1] ku Bogu maią, ale nie według wiadomości.
II. 3. Bo nie znaiąc sprawiedliwości Bożéy, a chcąc własną sprawiedliwość wystawić, sprawiedliwości Bożéy nie byli poddani.
III. 4. Albowiem koniec zakonu iest[2] Chrystus ku sprawiedliwości każdemu wierzącemu.
5. Gdyż Moyżesz pisze o sprawiedliwości, która iest z zakonu, iż któbykolwiek te[3] rzeczy czynił, przez nie żyć będzie.
6. Ale sprawiedliwość, która iest z wiary, tak mówi: Nie mów w sercu swém: Kto[4] wstąpi na niebo? to iest Chrystusa na dół sprowadzić;
7. Albo kto zstąpi do przepaści? to iest Chrystusa od umarłych wyprowadzić.
8. Ale (Moyżesz) cóż mówi: Blisko ciebie iest[5] słowo uściech twoich i w sercu twoiém. Toć iest słowo wiary, które opowiadamy:
9. Że ieźlibyś usty wyznał Pana Iezusa, i uwierzyłbyś w sercu twoiém, że go Bóg z martwych wzbudził, zbawiony będziesz.
10. Albowiem sercem wierzono bywa ku sprawiedliwości, ale się usty wyznanie dzieie ku zbawieniu.
11. Bo pismo mówi: Wszelki, kto weń[6] wierzy, nie będzie pohańbiony;
12. Gdyż niemasz różności między Żydem i Grekiem; bo tenże Pan wszystkich bogaty iest ku wszystkim, którzy go wzywaią.
13. Każdy bowiem, ktoby[7] wzywał imienia Pańskiego, zbawiony będzie.
14. Iakoż tedy wzywać będą tego, w którego nie uwierzyli? a iako uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? a iako usłyszą bez kaznodziei?
IV. 15. Iakoż téż będą kazać, ieźliby nie byli posłani? Iako napisano: O iako śliczne są nogi[8] tych, którzy opowiadaią pokóy, tych, którzy opowiadaią dobre rzeczy.
16. Aleć nie wszyscy posłuszni byli Ewangielii; albowiem Izaiasz[9] mówi: Panie! któż uwierzył kazaniu naszemu?
17. Wiara tedy iest z słuchania, a słuchanie przez słowo Boże.
18. Ale mówię: Izali nie słyszeli? i owszem[10] na wszystkę ziemię wyszedł głos ich, i na kończyny okręgu ziemi słowa ich.]
19. Ale mówię: Izali tego nie poznał Izrael: Pierwszy Moyżesz mówi: Ia was do zawiści pobudzę przez naród, który[11] nie iest narodem, przez naród nierozumny rozdraźnię was.
V. 20. A Izaiasz śmiałości używaiąc mówi: Iestem znaleziony[12] od tych, którzy mnie nie szukali, i iestem obiawiony tym, którzy się o mnie nie pytali.
21. Ale przeciwko Izraelowi mówi: Cały dzień wyciągałem[13] ręce moie do ludu upornego i sprzeciwiaiącego się.





 Rz 9 Rz 10
Biblia Gdańska
Rz 11